Orthomoleculaire Therapie

In 1968 introduceerde Linus Pauling de orthomoleculaire geneeskunde. Orthomoleculaire geneeskunde of therapie heeft een wetenschappelijke basis. Door middel van orthomoleculaire therapie kunnen veel ziekteprocessen positief worden behandeld. Orthos komt uit het Grieks en betekent juist. Moleculair is afgeleid van het woord molecuul en verwijst naar de moleculen in de voedingsstoffen. Orthomoleculaire therapie streeft naar optimale concentraties voedingsstoffen in het lichaam.
De gemiddelde mens in de moderne samenleving gebruikt geen evenwichtige voeding. Het gevolg hiervan is dat vele mensen een tekort aan essentiële voedingsstoffen binnen krijgt. Zelfs de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH) wordt vaak niet gehaald.
Een onevenwichtig voedingspatroon leidt op korte of langere termijn tot tekorten aan vitamines en mineralen die het lichaam nodig heeft om optimaal te kunnen functioneren en om ziektes te voorkomen.
Daarnaast is het ook moeilijker geworden om alle voedingsstoffen voldoende uit de voeding te halen en kunnen bepaalde voedingssupplementen een uitstekende ondersteuning zijn. Door de moderne intensieve landbouwmethoden (o.a. eenzijdige landbouw, kunstmestsamenstelling, gebruik van verdelgingsmiddelen) is er in deze tijd een tekort aan mineralen en spoorelementen in de bodem ontstaan waardoor ook onze voeding een tekort heeft aan deze belangrijke voedingsstoffen. Daarnaast kan gedacht worden aan het feit dat fruit nog niet volledig gerijpt geplukt wordt vanwege de export waardoor het fruit minder vitamines bevat als wanneer het wel goed gerijpt is. Ook wordt het fruit te lang bewaard in koelcellen.
Maar er zijn ook factoren waardoor het lichaam extra belast wordt en er extra behoefte is aan vitamines, mineralen en spoorelementen. Hierbij moet gedacht worden aan belasting van het lichaam door schadelijke stoffen zoals lichaamsvreemde toevoegingen (E-nummers), straling, luchtvervuiling, medicijnen gebruik, de wijze van voedselbereiding en niet te vergeten stress.