Mijn visie op Gezondheid

Je gezondheid, een goed functioneren van je lichaam maar je ook goed voelen wordt bepaald door veel factoren en kent naar mijn idee ook meerdere dimensies. Wat is gezondheid? Wanneer zijn we echt gezond?

 - het (autonoom) zenuwstelsel. Veel mensen hebben een overspannen, ontregeld zenuwstelsel door stress, trauma, te weinig ontspanning waardoor veel functies in het lichaam ontregeld raken. Denk aan de spijsvertering als autonoom zenuwstelsel veel te veel ''aan'' staat en het sympathisch zenuwstelsel, te parasympatisch zenuwstelsel overruled.

De vloek van Louis Pasteur. geschreven door Ph.D Nancy Appleton

Je hebt je hele leven geloofd in een verhaal over ziekte dat simpelweg niet waar is. Elke keer dat je antibiotica hebt gebruikt, elke keer dat je je zorgen hebt gemaakt over het ‘oplopen’ van iets, elke keer dat je je gezondheid hebt toevertrouwd aan medische autoriteiten, heb je gehandeld vanuit een fundamentele misvatting die de westerse geneeskunde al meer dan een eeuw lang heeft gevormd. De kiemtheorie van Louis Pasteur – het idee dat we steriele wezens zijn die voortdurend worden aangevallen door externe microben – is niet zomaar per ongeluk een medisch dogma geworden. Het heeft gezegevierd door een combinatie van politieke connecties, zelfpromotie en wat we nu uit Pasteurs eigen verborgen notitieboekjes weten: wetenschappelijke fraude. De theorie beloofde eenvoudige oplossingen: identificeer de ziektekiem, ontwikkel het medicijn, overwin de ziekte. Maar het probleem met eenvoudige verhalen is dat ze meestal onjuist zijn. En dit specifieke verhaal is geworden wat Nancy Appleton een vloek noemt, een vloek die ons zieker, afhankelijker en verder dan ooit verwijderd heeft gemaakt van het begrip van echte gezondheid.

Het echte verhaal van ziekte is veel interessanter en krachtiger dan het warfare narratief dat ons is verkocht. Terwijl Pasteur zijn kiemtheorie promootte met de steun van de autoritaire regering van Napoleon III, ontdekten andere wetenschappers iets opmerkelijks: de micro-organismen die met

ziekte worden geassocieerd, zijn helemaal geen indringers. Het zijn vormveranderaars, die voortkomen uit deeltjes die in elke levende cel voorkomen en die zich transformeren op basis van de toestand van hun omgeving. Antoine Béchamp noemde ze microzyma’s. Gaston Naessens noemde ze somatiden. Wilhelm Reich noemde ze bions. Deze onderzoekers, die onafhankelijk van elkaar in verschillende eeuwen met verschillende technologieën werkten, bleven hetzelfde fenomeen ontdekken: kleine, onverwoestbare deeltjes die konden evolueren tot bacteriën wanneer het interne milieu van het lichaam giftig, zuur of uitgeput raakte. Het is geen invasie, het is een transformatie van binnenuit. Je lichaam is niet steriel, het wemelt van microscopisch klein leven dat je gezondheid ondersteunt of, wanneer de omstandigheden verslechteren, bijdraagt aan ziekte, schrijft Unbekoming.

Dit is niet alleen een academische discussie tussen overleden wetenschappers. Op dit moment handhaaft je lichaam duizenden delicate balansen – pH, bloedsuiker, mineralenverhoudingen, temperatuur – door middel van feedbackloops van verbluffende complexiteit. Walter Cannon noemde deze toestand homeostase, voortbouwend op de openbaring van Claude Bernard dat we niet echt in de externe wereld leven, maar in onze eigen interne vloeistofomgeving. Wanneer deze interne omgeving in balans blijft, heb je energie, helderheid en weerstand tegen ziekten. Maar het moderne leven tast deze balans onophoudelijk aan: 150 pond suiker per jaar die de bloedglucose verstoort, chronische stress die je systeem overspoelt met hormonen die bedoeld zijn voor korte noodsituaties, duizenden chemicaliën die je lever nooit heeft kunnen verwerken, bewerkte voedingsmiddelen die niet goed kunnen worden verteerd. Je spijsverteringsenzymen falen, gedeeltelijk verteerd voedsel lekt in je bloedbaan, je immuunsysteem put zichzelf uit door voedseldeeltjes te bestrijden in plaats van bedreigingen, en die nuttige micro-organismen in je lichaam beginnen te veranderen in vormen die verband houden met ziekte. De symptomen die je ontwikkelt – artritis, diabetes, chronische vermoeidheid, kanker – zijn geen willekeurige aanvallen van ziektekiemen. Ze zijn het voorspelbare resultaat van het ineenstorten van je interne omgeving.

En hier wordt de vloek duidelijk: door ons ervan te overtuigen dat ziekte van buitenaf komt, dat onze gezondheid buiten onze controle ligt, dat alleen medische experts met hun medicijnen ons kunnen redden, heeft de kiemtheorie ons onze kracht ontnomen. We zijn een samenleving geworden die jaarlijks meer dan een biljoen dollar aan gezondheidszorg uitgeeft, terwijl we op het gebied van gezondheidsresultaten op de laatste plaats staan van de ontwikkelde landen. We staan op de

eerste plaats wat betreft kindersterfte, kankerpercentages, chronische ziekten en farmaceutisch verbruik. Het medische systeem blinkt uit in crisisinterventie, maar heeft volledig gefaald op het gebied van preventie, omdat het al meer dan een eeuw in de verkeerde richting kijkt. De oplossing is niet meer geavanceerde medicijnen of vaccins, maar het besef dat je lichaam over opmerkelijke zelfgenezende vermogens beschikt als je de interne omgeving in balans houdt. Stop met wat de homeostase verstoort, ondersteun het natuurlijke evenwicht van je lichaam door middel van echt voedsel, stressmanagement en het vermijden van gifstoffen, en die ziekteverwekkende micro-organismen zullen weer veranderen in hun nuttige vorm. Ziekte is niet iets dat je overkomt. Het is iets dat zich ontwikkelt wanneer je interne omgeving zijn evenwicht niet langer kan handhaven. En dat betekent dat genezing niet gaat over het vinden van de juiste pil, maar over het terugnemen van de verantwoordelijkheid voor de dagelijkse keuzes die bepalen of je lichaam bruist van gezondheid of piept van ziekte

Analogie

Stel je je lichaam voor als een prachtige tuin met een eigen intelligent ecosysteem. In deze tuin leven talloze micro-organismen in de bodem, die essentieel zijn voor het afbreken van voedingsstoffen en het handhaven van het evenwicht. Wanneer de tuin de juiste pH-waarde, voldoende water, rijke voedingsstoffen en een goede afwatering heeft, blijven deze micro-organismen gunstig en helpen ze de planten te bloeien. De tuinman hoeft geen oorlog te voeren tegen insecten en bacteriën – ze maken juist deel uit van de gezondheid van de tuin.

Maar wanneer de bodem van de tuin verslechtert – bijvoorbeeld doordat de grond te zuur wordt door zure regen, de voedingsstoffen uitgeput raken door overbeplanting of giftige chemicaliën zich ophopen door pesticiden – kunnen diezelfde nuttige organismen veranderen in schadelijke vormen. Onkruid verspreidt zich, planten worden ziek en ongedierte vermenigvuldigt zich. De conventionele aanpak zou zijn om meer pesticiden te sproeien, kunstmest toe te voegen en elk probleem afzonderlijk aan te pakken. Maar de verstandige tuinier weet dat de echte oplossing ligt in het herstellen van de gezondheid van de bodem: compost toevoegen, de pH in evenwicht brengen, 

zorgen voor een goede afwatering en giftige stoffen verwijderen. Zodra de bodem weer gezond is, komt de natuurlijke intelligentie van de tuin weer tot uiting, keren nuttige organismen terug naar hun nuttige vorm en verdwijnen ziekten zonder dat ze direct bestreden hoeven te worden. Je lichaam werkt op dezelfde manier: als je de juiste interne omgeving in stand houdt, kunnen ziekten geen vat op je krijgen.

De uitleg in één minuut

Je hebt je hele leven te horen gekregen dat ziektekiemen ziekten veroorzaken en dat je medicijnen nodig hebt om ze te bestrijden, maar wat ze je niet hebben verteld, is dat je lichaam als een zelfreinigende oven is met opmerkelijke ingebouwde genezingssystemen. Ziekte ontstaat niet doordat ziektekiemen aanvallen, maar doordat je interne balans wordt verstoord door het moderne leven. Zie bacteriën als tieners: in een gezonde thuisomgeving zijn ze behulpzaam en meewerkend, maar in een disfunctionele omgeving kunnen ze destructief worden.

De echte oorzaak van ziekte? Dat is de opeenstapeling van levensstijlfactoren: de 150 pond suiker die Amerikanen jaarlijks eten, de chronische stress die nooit verdwijnt, de duizenden chemicaliën in ons voedsel en onze omgeving, het gebrek aan beweging en echte voeding. Deze factoren verstoren de chemie van uw lichaam, alsof u een Ferrari op vuile brandstof probeert te laten rijden. Wanneer uw interne omgeving giftig en zuur wordt, veranderen uw eigen nuttige bacteriën letterlijk in schadelijke vormen – het is geen invasie, het is een transformatie van binnenuit.

De medische wereld blijft zoeken naar wondermiddelen om ziektekiemen te doden, maar dat is als het voortdurend vervangen van doorgebrande gloeilampen zonder te vragen waarom ze steeds doorbranden. De oplossing is niet meer medicijnen, maar het stoppen van wat de onbalans veroorzaakt. Reinig je interne omgeving door middel van onbewerkte voeding, stressmanagement, lichaamsbeweging en het vermijden van giftige stoffen, en de ongelooflijke zelfgenezende mechanismen van je lichaam nemen het over. Je hoeft niet door medicijnen te worden gered – je moet stoppen met wat je ziek maakt. [Lift piept]

Wil je je verder verdiepen? Kijk dan eens naar homeostase en hoe je lichaam het evenwicht bewaart, doe onderzoek naar pleomorfisme en hoe bacteriën van vorm veranderen, en onderzoek hoe traditionele culturen zonder moderne geneeskunde gezond bleven. 

12-punts samenvatting

1. De misleiding van de kiemtheorie

De kiemtheorie van Louis Pasteur, die beweert dat externe kiemen ziekten veroorzaken en dat het lichaam van nature steriel is, is een vloek geworden voor de moderne geneeskunde. Deze theorie heeft de gezondheidszorg meer dan een eeuw lang op het verkeerde spoor gezet en een farmaceutische industrie van vele biljoenen dollars gecreëerd die zich richt op het doden van kiemen in plaats van op de vraag waarom mensen ziek worden. De theorie kreeg niet door wetenschappelijke verdiensten, maar door Pasteurs zelfpromotie, politieke connecties met Napoleon III en onderdrukking van concurrerende theorieën een dominante positie. Recente analyse van Pasteurs privé-notitieboeken onthult wetenschappelijk wangedrag, waaronder leugens over de ontwikkeling van vaccins en het uitvoeren van onethische experimenten op mensen. Ondanks haar dominante positie kan de kiemtheorie niet verklaren waarom sommige mensen resistent zijn tegen infecties, waarom chronische ziekten toenemen ondanks medische vooruitgang, of waarom verbeterde levensomstandigheden de meeste infectieziekten hebben uitgeroeid voordat er vaccins bestonden.

2. De verborgen waarheid van pleomorfisme

Antoine Béchamp ontdekte dat microzyma’s, kleine onverwoestbare deeltjes die kleiner zijn dan cellen, in alle levende materie voorkomen en in bacteriën kunnen veranderen wanneer de interne omgeving ongezond wordt. Dit pleomorfe vermogen betekent dat bacteriën gedurende hun levenscyclus van vorm kunnen veranderen – van deeltjes ter grootte van een virus tot bacteriële en schimmelvormen – afhankelijk van omgevingsfactoren zoals pH, voeding en toxiciteit. De moderne bacteriologie bevestigt steeds meer dat er zelfs in gecontroleerde laboratoriumomstandigheden geen vaste bacteriesoorten bestaan. Dit verklaart waarom antibiotica vaak niet werken (ze richten zich slechts op één vorm van een veelvormig organisme), waarom ziekten ondanks behandeling terugkeren en waarom sommige mensen die worden blootgesteld aan ‘besmettelijke’ ziekten niet ziek worden. De medische wereld verzet zich tegen pleomorfisme omdat het accepteren ervan een eeuw van medisch onderwijs en de hele farmaceutische benadering van ziekte ongeldig zou maken.

3. Homeostase: de sleutel tot gezondheid

Homeostase vertegenwoordigt het opmerkelijke vermogen van het lichaam om stabiele interne omstandigheden te handhaven door middel van complexe feedbackmechanismen, waardoor temperatuur, pH, bloedsuiker, mineralen en duizenden andere parameters binnen nauwe marges worden gehouden die essentieel zijn voor het leven. Wanneer homeostatische mechanismen goed functioneren, ‘zoemt’ het lichaam – gekenmerkt door een goede nachtrust, overvloedige energie, afwezigheid van symptomen en weerstand tegen ziekten. Wanneer de homeostase verstoord is, ‘toetert’ het lichaam met symptomen als vermoeidheid, hoofdpijn, spijsverteringsproblemen en vatbaarheid voor infecties. Het lichaam kan zich tijdelijk aanpassen aan uitdagingen, maar chronische verstoring put deze mechanismen uit, wat leidt tot degeneratieve ziekten. Gezondheid is niet de afwezigheid van ziektekiemen, maar het handhaven van de homeostase door middel van goede voeding, stressbeheersing, lichaamsbeweging en het vermijden van giftige stoffen.

4. Het terrein is alles

Claude Bernards concept van het milieu intérieur (interne omgeving) onthulde dat organismen niet in de externe wereld leven, maar in hun eigen interne vloeistofomgeving, die opmerkelijk stabiele omstandigheden handhaaft, ongeacht externe veranderingen. Ziekte is niet het gevolg van een invasie van ziektekiemen, maar van verstoringen in dit interne terrein. Net zoals zaden de juiste bodemomstandigheden nodig hebben om te groeien, kunnen potentieel schadelijke bacteriën zich alleen vermenigvuldigen in een ongezonde omgeving die wordt gekenmerkt door zuurgraad, toxiciteit en uitputting van voedingsstoffen. Bernards woorden op zijn sterfbed, “De ziektekiem is niets, de omgeving is alles”, waren in tegenspraak met de theorie van Pasteur. Wanneer de omgeving gezond is, met een juiste pH-waarde, voldoende voedingsstoffen en een efficiënte afvoer, blijven dezelfde organismen die ziekte kunnen veroorzaken onschadelijk of zelfs heilzaam.

5. De suikerramp

Amerikanen consumeren jaarlijks meer dan 150 pond suiker, wat een cascade van homeostatische verstoringen veroorzaakt die ten grondslag liggen aan de meeste chronische ziekten. Suiker dwingt de alvleesklier om voortdurend insuline te produceren, wat leidt tot uitputting en diabetes. Een hoge

insulinespiegel zet suiker om in vet en creëert triglyceriden en cholesterol, wat hartziekten bevordert. Suiker put mineralen uit die essentieel zijn voor de werking van enzymen, creëert zuurheid waardoor het lichaam calcium uit de botten moet halen, voedt ziekteverwekkende organismen en onderdrukt de immuunfunctie gedurende uren na consumptie, en werkt als een antinutriënt die voedingsstoffen wegneemt zonder iets heilzaams te bieden. Onderzoek toont aan dat een optimale gezondheid wordt bereikt bij een nuchtere bloedglucosespiegel tussen 75-85 mg%, maar de meeste Amerikanen overschrijden dit bereik ruimschoots.

6. De vier aspecten van gezondheid

Gezondheid hangt af van het evenwicht in vier onderling verbonden aspecten die bepalen of het lichaam zijn homeostase behoudt of verliest. Aspect I omvat psychologische factoren: hoe we ervaringen interpreteren, met stress omgaan en emoties verwerken, heeft net zo’n grote invloed op de lichaamschemie als onze voedingskeuzes. Aspect II omvat alles wat we in onze mond stoppen: voedsel, water, medicijnen en andere stoffen die het evenwicht ondersteunen of verstoren. Gebied III heeft betrekking op omgevingsfactoren, van chemicaliën en elektromagnetische straling tot lichaamsbeweging en slaappatronen. Gebied IV heeft betrekking op structurele afstemming, waarbij wordt erkend dat de fysieke structuur de biochemie beïnvloedt, net zoals chemie de integriteit van weefsels beïnvloedt. Problemen in een bepaald gebied hebben invloed op de andere gebieden, waardoor het essentieel is om aandacht te besteden aan alle vier de gebieden voor een goede gezondheid.

7. Het verband tussen enzymen, spijsvertering en immuniteit

Wanneer de homeostase wordt verstoord, kunnen spijsverteringsenzymen niet optimaal functioneren, waardoor voedsel onvolledig wordt verteerd. Deze gedeeltelijke eiwitmoleculen en gefermenteerde koolhydraten komen via een aangetaste darmbarrière in de bloedbaan terecht, waardoor het immuunsysteem reageert omdat het lichaam voedseldeeltjes als indringers beschouwt. Hierdoor wordt het immuunsysteem voortdurend geactiveerd, waardoor het zijn vermogen om echte bedreigingen aan te pakken uitput. Het overbelaste immuunsysteem veroorzaakt chronische ontstekingen, auto-immuunziekten waarbij het lichaam zichzelf aanvalt, en vatbaarheid voor zowel infectieziekten als degeneratieve ziekten. Deze vicieuze cirkel kan alleen worden doorbroken door de homeostase te herstellen, zodat enzymen goed functioneren en de darmbarrière intact blijft.

8. Moderne bevestiging van oude wijsheid

Meerdere wetenschappers die onafhankelijk van elkaar in verschillende eeuwen hebben gewerkt, hebben vergelijkbare verschijnselen ontdekt die in tegenspraak zijn met de kiemtheorie. Gaston Naessens vond somatiden, Wilhelm Reich ontdekte bions, Guenther Enderlein documenteerde endobionten – allemaal beschrijvingen van kleine, onverwoestbare deeltjes die zich onder bepaalde omstandigheden tot bacteriën kunnen ontwikkelen. Deze parallelle ontdekkingen met behulp van verschillende methoden en technologieën suggereren een fundamentele waarheid over leven en ziekte. Oude geneeswijzen, van Hippocrates tot de Chinese geneeskunde, legden de nadruk op evenwicht in plaats van op het bestrijden van ziekte, vanuit het besef dat gezondheid afhankelijk is van het behoud van innerlijke harmonie. Modern onderzoek op het gebied van psychoneuroimmunologie en epigenetica bevestigt deze concepten in toenemende mate en toont aan dat emotionele toestanden, overtuigingen en omgevingsfactoren een krachtige invloed hebben op genetische expressie en de ontwikkeling van ziekten.

9. Het falen van vaccins en antibiotica

Historische gegevens tonen aan dat 90% van de infectieziekten vóór de komst van vaccins werd uitgeroeid door verbeterde hygiëne, voeding en levensomstandigheden, maar toch krijgen vaccins de eer voor overwinningen die te danken zijn aan zeep en riolering. Studies tonen aan dat vaccins vaak falen: meer dan 80% van de gevallen van kinkhoest komt voor bij volledig gevaccineerde kinderen, en het orale poliovaccin werd de enige oorzaak van polio in Amerika. Antibiotica creëren resistente superbacteriën en vernietigen tegelijkertijd nuttige bacteriën die essentieel zijn voor de spijsvertering, immuniteit en vitamineproductie. Beide interventies richten zich op afzonderlijke vormen van pleomorfe organismen die kunnen veranderen in resistente vormen, onderdrukken symptomen zonder de oorzaken aan te pakken en beschadigen het eigen afweersysteem van het lichaam. De overtuiging dat we de natuur kunnen overwinnen door middel van farmaceutische oorlogsvoering heeft meer problemen gecreëerd dan opgelost.

10. De economische gevangenis van ziekte

Het paradigma van de kiemtheorie heeft een medisch-farmaceutisch complex van biljoenen dollars gecreëerd dat profiteert van ziekte in plaats van gezondheid. De gezondheidszorg verbruikt 12% van het bbp en de kosten stijgen jaarlijks met 12,5%, maar Amerikanen zijn zieker dan ooit en staan op de eerste plaats van de geïndustrialiseerde landen wat betreft kindersterfte, kankerincidentie en chronische ziekten. Het systeem beloont dure behandelingen boven preventie, waarbij 24 cent van elke dollar voor gezondheidszorg naar administratie gaat in plaats van naar zorg. Farmaceutische bedrijven richten hun onderzoek op winstgevende, octrooieerbare geneesmiddelen, terwijl interventies op het gebied van voeding en levensstijl minimale financiering krijgen, ondanks hun bewezen effectiviteit. Deze economische structuur maakt zieke mensen tot winstgevende klanten, waardoor er perverse prikkels ontstaan die preventie en genezing in de weg staan.

11. De noodzaak van een paradigmaverschuiving

Het paradigma van de kiemtheorie maakt een crisis door die voorafgaat aan een wetenschappelijke revolutie: er stapelen zich anomalieën op die het niet kan verklaren, beloften om ziekten te overwinnen worden niet waargemaakt en miljoenen mensen zoeken naar alternatieven nadat de conventionele geneeskunde hen in de steek heeft gelaten. Het alternatieve paradigma bestaat al: gezondheid hangt af van het handhaven van homeostase door middel van levensstijlkeuzes in plaats van het bestrijden van ziektekiemen. Deze verschuiving vereist het overwinnen van weerstand van gevestigde belangen in het medisch-farmaceutische complex, medische onderwijssystemen en culturele opvattingen over ziekte. Zoals Thomas Kuhn opmerkte, worden paradigmaverschuivingen onvermijdelijk wanneer het falen van het oude model onmiskenbaar wordt en een nieuwe generatie opkomt die niet gebukt gaat onder investeringen in het falende systeem.

12. Verantwoordelijkheid terugwinnen

De grootste vloek van Pasteurs kiemtheorie is dat deze individuen hun verantwoordelijkheid voor hun eigen gezondheid ontnam en hen afhankelijk maakte van medische autoriteiten. Mensen leggen niet langer een verband tussen hun dagelijkse keuzes op het gebied van voeding, stress en omgeving en hun gezondheid, maar geloven in plaats daarvan dat ziekte willekeurig toeslaat en dat 9

alleen artsen redding kunnen bieden. Om gezondheid terug te winnen, moet je begrijpen dat je lichaam over opmerkelijke zelfgenezende vermogens beschikt wanneer het op de juiste manier wordt ondersteund, dat ziekte het gevolg is van opgebouwde levensstijlfactoren in plaats van willekeurige aanvallen van ziektekiemen, en dat eenvoudige veranderingen in voeding, stressmanagement en het vermijden van giftige stoffen symptomen kunnen verhelpen die door de geneeskunde als ongeneeslijk worden beschouwd. De oplossing is niet het vinden van de juiste pil, maar het stoppen van wat de onbalans veroorzaakt, waardoor de verantwoordelijkheid en macht terugkeren naar individuen die als enigen de dagelijkse keuzes kunnen maken die bepalend zijn voor hun gezondheid.

De gouden tip

Het meest diepgaande en minst bekende idee in het boek is dat de bacteriën die met ziekte worden geassocieerd, in feite voortkomen uit de transformatie van de eigen fundamentele levensdeeltjes van het lichaam en niet uit een externe invasie. De microzyma’s van Béchamp, die in alle levende materie voorkomen en zelfs na de dood blijven bestaan, kunnen letterlijk van vorm veranderen van gunstige naar pathologische vormen, uitsluitend op basis van de gezondheid van hun omgeving. Dit betekent dat de streptokokkenbacteriën die in keelontsteking worden aangetroffen, de tuberculosebacillen bij tbc-patiënten of de kankercellen in tumoren geen vreemde indringers zijn die op de een of andere manier de afweer van het lichaam hebben doorbroken, maar dat het lichaamseigen cellulaire componenten zijn die zijn getransformeerd als reactie op toxische, zure of voedingsarme omstandigheden. Deze transformatie is omkeerbaar: wanneer de interne omgeving weer gezond wordt door een juiste pH-waarde, voeding en ontgifting, kunnen dezezelfde pathologische vormen weer terugkeren naar hun heilzame staat. Dit ene concept zet ons begrip van de oorzaak van ziekten volledig op zijn kop en verklaart waarom identieke blootstelling aan “ziektekiemen” bij sommigen ziekte veroorzaakt en bij anderen niet. Het gaat niet om de aanwezigheid van bacteriën, maar om de toestand van het terrein dat bepaalt of onze eigen cellulaire componenten hun gezonde vorm behouden of veranderen in ziekteverwekkende organismen.